Inleiding
Ik wil graag beginnen met jullie iets te vertellen over onze vakantie, maar maak je geen zorgen, ik zal jullie niet martelen met saaie dia's. De ouderen kunnen de jongeren misschien uitleggen wat dia's zijn ;-)We kampeerden aan het Bodenmeer en deze keer bezochten we het Seenachtsfest in Konstanz, omdat er een schitterend vuurwerk was.
We wilden naïef van tevoren het hele festival zien, maar het gebied was zo groot en het was die dag zo warm dat we besloten om te blijven zitten in plaats van rond te lopen.
En Guildo Horn trad die avond op op een podium, en omdat het concert bij de toegang tot het Seenachtsfest was inbegrepen, gingen we naar Guildo Horn kijken.
Nu moet u weten dat Guildo met eersteklas muzikanten werkt, maar vooral hits covert, vooral die welke mijn generatie met hun ouders leerde kennen in de ZDF-hitparade.
Maar wat helemaal fascinerend was, was dat oud en jong dit concert samen vierden. Aan onze tafel zaten bijvoorbeeld zes tieners, van wie sommigen op de banken dansten, terwijl mensen van mijn leeftijd en ouder meezongen met de teksten en, afhankelijk van hun fysieke conditie, ook dansten, maar niet meer op de banken.
Het was een generatie-overschrijdend feest en alle aanwezigen hadden plezier.
Dat achtervolgde me een beetje. Waarom was dat?
Op andere gebieden werkt het net zo. In voetbalstadions en ijshockey bijvoorbeeld, juichen oud en jong samen voor hun team.
Maar het is niet helemaal hetzelfde. Guildo Horn kreeg het op de een of andere manier voor elkaar dat alle aanwezigen, ongeacht hun leeftijd, feest vierden en plezier hadden.
Bij voetbal of vergelijkbare sporten is het meer een gemeenschappelijk doel, namelijk dat het eigen team wint.
Psalm 148
In Psalm 148 vinden we misschien iets vergelijkbaars.Het begint met vers 1:
Dan wordt opgesomd wie God moet loven, eerst de engelen en de hemelse heerscharen, dan de hemellichamen, zon, maan en sterren.
Dan volgt de schepping hier op aarde, dan de menselijke heersers, koningen en rechters.
Last but not least worden wij allen aangesproken (vers 12,13):
Ik denk dat dit een belangrijke missie van de kerk is, om samen God te loven, en natuurlijk hoort daar ook het verspreiden van Gods lof in deze wereld bij. En oud en jong zouden dit samen moeten doen.
Jong en oud samen: Laten we dit vergelijken met de voorbeelden van eerder.
Samen vieren zoals Guildo Horn: Past dat als vergelijking? Aan de ene kant niet, want er was geen serieus doel bij het concert en alleen maar samen plezier maken, wat in principe niet slecht is. God loven en Gods lof vergroten heeft een heel serieuze achtergrond.
Maar als oud en jong zich samen goed voelen, dan is dat niet slecht en een goed doel voor de kerk.
Bij voetbal speelt het gemeenschappelijke doel een grotere rol en elke fan, jong of oud, wil dat zijn team wint. Maar dit doel is ook gewoon plezier gedreven, je zult het nooit eens worden met fans van andere teams, maar zolang je het niet te serieus neemt, blijft het voor veel mensen het mooiste tijdverdrijf ter wereld.
Voetbal past dus ook niet echt als vergelijking met "Laat iedereen God loven, oud en jong".
Hoe werkt dat eigenlijk met oud en jong in de Bijbel?
Niemand veracht je vanwege je jeugd
Er zijn een paar uitspraken die me direct te binnen schieten. Jij kent ze waarschijnlijk ook.
Bijvoorbeeld Leviticus 19:32; NL
De Elberfelder heeft het in dit vers zelfs over een oude man.
Het is natuurlijk niet verkeerd om respect voor elkaar te hebben en nog meer respect voor de levensprestatie van een oude mens.
Hoe beleef je dit respect?
Laten we eens kijken naar een contrast hiermee: Timoteüs.
In de 1e brief aan Timoteüs wordt Timoteüs aangesteld als een soort plaatsvervanger van Paulus in Efeze en hij legt hem nog eens haarfijn uit wat belangrijk is en wat hij moet doorgeven aan de gemeente, onder andere ook in hoofdstuk 3 in detail het onderwerp "leiderschap".
Dan komt een interessante passage waar sommigen van jullie misschien aan gedacht hebben in verband met het onderwerp "oud en jong" (1 Timoteüs 4:11, 12; NL):
"Wat moet deze jonge aansteller mij vertellen?", denk je misschien. Maar hoe oud was Timoteüs eigenlijk? Ik heb wat onderzoek gedaan, maar vond geen duidelijke bronnen. Ik herinner me dat in een preek die ik lang geleden hoorde, de prediker beweerde dat Timoteüs al 40 jaar oud was en alleen jong was vergeleken met degenen die nog ouder waren. Ik had dat alleen in mijn hoofd, maar kon er geen enkele verwijzing meer naar vinden. Vandaag heb ik het nare vermoeden dat het niet de bedoeling was dat Timoteüs te jong was, want op de een of andere manier kan dat niet.
Ik kwam ook niet verder met mijn onderzoek. Een andere site op het net beweerde dat Timoteüs 16 jaar was ten tijde van zijn bekering en vervolgens vanaf zijn 21e in totaal 16 jaar met Paulus meereisde. Misschien was hij midden 30 of zo toen hij de brief ontving. Maar ook op deze pagina werden geen bronnen gegeven en toen heb ik het onderzoek opgegeven, want dit is niet echt belangrijk voor de vraag.
Hoe oud moet Timoteüs minstens zijn om zo'n taak, zo'n bediening te kunnen uitvoeren? Mag hij bijvoorbeeld 25 zijn, of jonger?
In 1 Timoteüs 5, 1.2;NL staat iets dat bij dit onderwerp past:
Elkaar met wederzijds respect behandelen is altijd goed (de toon maakt de muziek), maar de vraag blijft, wat is de minimumleeftijd die iemand moet hebben om ons iets te mogen vertellen?
Laatst had ik een interessante ervaring op mijn werk. Ik nam deel aan een antistressworkshop (er was nog een plaats vrij), en ik ervoer iets wat ik al lang niet meer professioneel had meegemaakt: de docent was ouder dan ik.
Normaal gesproken ben ik de laatste jaren bij elke workshop, elke training, altijd ouder dan de leider. Ik moet bijna altijd leren van jongere mensen.
Mijn baas is trouwens ook jonger dan ik en de hele keten van bazen tot aan het management zijn allemaal jonger dan ik.
Dus,
Beter jong dan oud?
Dat klopt niet helemaal.
In het verhaal van Sodom in Genesis 19:4,5; NL, waar Lot de engelen herbergt, is dit wat er gebeurt:
Dus jong en oud kunnen ook verenigd zijn in het kwaad.
Maar zo hoort het natuurlijk niet.
Ik wil graag nog een paar overdenkingen met jullie delen over het onderwerp "oud en jong".
Natuurlijk schiet me het relatief bekende citaat te binnen, bijna tweeënhalf duizend jaar oud en meestal toegeschreven aan Socrates:
De jeugd van tegenwoordig houdt van luxe. Ze hebben slechte manieren, verachten autoriteit, hebben geen respect voor oudere mensen en roddelen waar ze zouden moeten werken. Jongeren staan niet meer op als de ouderen de kamer binnenkomen. Ze spreken hun ouders tegen, zwaaien in de maatschappij, verslinden zoetigheid aan tafel, kruisen hun benen en pesten hun leraren.
Hoor ik daar een "Goed zo!"?
Zelfs een geleerde als Socrates kon blijkbaar niet omgaan met het feit dat tijden en manieren van denken altijd veranderen.
Slechte manieren" kun je opvatten als dingen niet op dezelfde manier doen omdat je de betekenis ervan niet meer begrijpt.
Het "verachten van gezag", "geen respect voor ouderen" en "kletsen waar je zou moeten werken" kunnen ook betekenen dat je dingen in twijfel trekt, praat over wat zinvol is en niet langer gewoon instructies uitvoert zonder na te denken.
Sommige leerkrachten voelen zich ook gepest als ze in twijfel worden getrokken. En één uitspraak is bijzonder hypocriet: iedereen houdt van luxe, of ze nu oud of jong zijn.
Als contrast zou je natuurlijk op zoek kunnen gaan naar een citaat over ouderen waarin vergelijkbare beschuldigingen worden geuit.
Ik heb wat gezocht, maar wat mij het beste beviel was een uitspraak van de Amerikaanse beursspeculant Bernard Baruch:
Oud zijn betekent voor mij altijd vijftien jaar ouder zijn dan ik ben.
Dat kan ik onderschrijven.
Je zou nog uren door kunnen gaan met grappige anekdotes, maar we zitten hier in een kerkdienst.
Wat is onze missie?
Onze missie
Matteüs 28:18-20; NL
Dat is onze echte missie.
Maak je nu alsjeblieft los van gedachten als: ik moet nu van huis naar huis lopen, zingen in de voetgangerszone, enz. Dat kan het geval zijn voor individuen, maar daar gaat het niet om. Het gaat nu niet om activiteit.
We zijn samen kerk, we aanbidden samen, we delen ons leven, onze vreugde en ons verdriet. We zoeken het beste van de stad voor zover dat mogelijk is. We willen openstaan voor nieuwe mensen en we willen samen ontdekken wat God vandaag voor ons wil.
Ik geloof dat we samen moeten nadenken over de manier waarop we kerk willen zijn, over onze waarden, oud en jong.
Alleen zo kunnen we deze missie van Jezus vervullen. Hoe moeten we kerk zijn zodat mensen klaar zijn om naar Jezus te vragen? Dat is de taak voor jong en oud.
En Jezus heeft beloofd dat hij altijd bij ons zal zijn, tot het einde der tijden. En alleen zo heeft gemeente zin: bij Jezus Christus zijn.
Samenvatting
Samengevat.
- Ik begon met twee voorbeelden van iets intergenerationeels.
- Samen vieren en samen juichen .
- We hebben een gezamenlijke opdracht als christenen, als oud en jong, om samen God te loven en zo zijn lof te verspreiden.
- We hebben wederzijds respect nodig
- .
- Oude mensen misschien iets meer voor hun levenswerk, maar jonge mensen moeten niet in laag aanzien worden gehouden vanwege hun jeugd.
- Jong noch oud zijn "beter" .
- Beide kunnen zelfs samen slecht zijn.
- Oud en jong moeten elkaar begrijpen en met elkaar omgaan .
- We zijn samen kerk, we aanbidden samen, we delen ons leven, onze vreugde en ons verdriet .
- We zoeken het beste van de stad voor zover dat mogelijk is. We willen openstaan voor nieuwe mensen en we willen samen ontdekken wat God vandaag voor ons wil. Dan kunnen we de missie van Jezus vervullen.