Inleiding
Wat betekent "gemeenschap" eigenlijk? Wat onderscheidt ons van een vereniging of een belangengemeenschap?
Het woord "kerk" komt van het Griekse "ekklēsía" en betekent letterlijk "de geroepen [vergadering]".
Voor een buitenstaander kan de dienst hier echt lijken op een bijeenkomst waar mensen samenkomen, zingen en naar een toespraak luisteren.
Op het eerste gezicht zou dit net zo goed in een vereniging of belangengemeenschap kunnen gebeuren.
Er zijn ook kerken die zichzelf "assemblies" noemen. Het idee hierachter is dat dit een plek is waar christenen uit de omgeving door God worden samengeroepen.
Persoonlijk vind ik de term "gemeente" beter omdat het me meer bindend lijkt dan het woord "vergadering". Maar dat is meer een kwestie van smaak.
Ik wil nu een Bijbeltekst met je doornemen waarin het verschil tussen een kerk en een vereniging of belangengemeenschap duidelijk wordt.
Vrije toegang tot God
Het is geen eenvoudige tekst, maar het maakt de speciale aard van de kerk duidelijk. Sommige van de beschreven beelden komen uit het Oude Testament.
Ik lees uit Hebreeën 10, 19-23; NEÜ
We hebben vrije toegang tot God. Ik geloof dat dit de belangrijkste specialiteit van de kerk is.
Om het kort uit te leggen: een religieus ritueel uit het Oude Testament wordt hier gebruikt als beeld voor de realiteit van vandaag. Ik heb ooit ergens gelezen dat het Oude Testament Gods prentenboek is, omdat de werkelijkheid van het Nieuwe Testament beeldend moet worden uitgelegd aan de hand van deze verhalen en andere teksten die echt gebeurd zijn.
Ten eerste wordt er gesproken over het "echte heiligdom". Dit verwijst naar een gebied in de oude tempel dat het Heilige der Heiligen werd genoemd. Deze plek symboliseerde de speciale aanwezigheid van God en de hogepriester mocht er maar één keer per jaar naar binnen.
Dit heilige der heiligen werd gescheiden door een gordijn.
Deze ingewikkelde, symbolische handelingen in het Oude Testament moeten ook duidelijk maken dat een zondig mens God niet zo gemakkelijk kan benaderen.
In de tekst die we zojuist hebben gelezen, staat dat Jezus met zijn lichaam een nieuwe weg naar het leven baande door het gordijn in de tempel, dat wil zeggen, door zijn dood.
We hebben vrije toegang tot God door Jezus.
Dan wordt het bloed van Christus twee keer genoemd:
Dat klinkt misschien een beetje vreemd, maar je kunt het je voorstellen alsof je onder het kruis staat waaraan Jezus sterft. Hij sterft bloedend en neemt zo jouw zonden weg. En pas als je onder dit kruis staat, metaforisch gesproken, ervaar je het effect van dit bloed, de vergeving van zonden.
We hebben ook geen hogepriester meer nodig, dat wil zeggen een bemiddelaar tussen God en ons. Ik zou zelfs nog verder willen gaan en zeggen dat elke hogepriester vandaag de dag, ongeacht religie, slechts een zeer onvolmaakt beeld is van de ware hogepriester Jezus Christus. Maar we hebben sowieso geen menselijke bemiddelaar meer nodig, omdat, zoals al eerder gezegd, Jezus de weg naar God heeft vrijgemaakt.
Praktische effecten
Op het eerste gezicht lijkt dit allemaal heel theoretisch, maar de Bijbeltekst beschrijft ook praktische implicaties.
"een nieuwe manier van leven": met Jezus kan ons leven de moeite waard zijn, een leven met ups en soms downs, maar een leven met zin en doel. Want Jezus is leven.
"met een oprecht hart vol vertrouwen": We kunnen door God veranderd worden zodat we oprechtheid meer en meer leren. We kunnen vertrouwen krijgen. Je moet erover nadenken of je dit überhaupt wilt, maar ik geloof dat iedereen ernaar verlangt.
"Het geweten wordt ontlast": aan de ene kant ontdoe je je van je schuld tegenover God, aan de andere kant helpt God je ook om het goed te maken met je naaste. Natuurlijk is dit niet altijd gemakkelijk, maar je gaat op weg om je geweten te ontlasten.
En dan is er hoop, want je kunt op God vertrouwen. Hij houdt zich aan zijn beloften. Hoop kan heel helend zijn.
God is er
Nu vraag je je misschien af: Wat heeft dat met de kerk te maken? Het gaat alleen om persoonlijk geloof.
In elke zin in de bijbeltekst staat "wij" of "ons". Aan de ene kant is deze vrije toegang tot God iets heel persoonlijks, maar aan de andere kant kunnen we samen voor God komen. En dat is wat een kerk maakt.
Het gaat zelfs verder dan dat (Matteüs 18:20; NT):
Dit betekent dat niet wij samen op weg gaan naar Hem, maar dat Hij er is als we in zijn naam samenkomen. Jezus Christus is hier vandaag.
Ik denk dat je je dat altijd moet realiseren.
Onder religie wordt meestal verstaan dat er ergens een godheid is die je moet opzoeken en benaderen via een of ander ritueel, tempel of priester.
Maar God heeft Jezus Christus naar ons gestuurd en door zijn dood aan het kruis heeft hij de weg naar zichzelf geopend, en God wacht niet tot we hem roepen, maar hij is er als we in zijn naam bijeen zijn.
Kerk betekent: God is daar.
Besteed aandacht aan elkaar
We kunnen hierop vertrouwen, zoals het vers dat we eerder lazen uit Hebreeën 10:23 (NT) duidelijk maakt:
Maar deze tekst gaat nog verder (Hebreeën 10, 24.25; Nieuwe Testament):
Het laatste vers werd in het verleden vaak gebruikt om mensen te motiveren naar de kerk te gaan, of zelfs om ze onder druk te zetten.
Het staat buiten kijf dat naar de kerk gaan altijd een goed idee is.
Maar laten we naar deze verzen kijken met de achtergrond dat God in ons midden is.
Met "naar elkaar omkijken" bedoelen we niet "controleren", maar eerder kijken hoe het met de ander gaat, ideeën uitwisselen, verbinding maken, zoals we dat tegenwoordig zeggen.
En elkaar aansporen tot liefde en goede daden betekent niet "Ga ervoor!", maar elkaar motiveren door wederzijdse liefdevolle interactie.
We vinden dit ook in Johannes 13, 34.35; NEÜ:
En God is liefde (1 Johannes 4:8) en is in ons midden, waardoor de cirkel logischerwijs rond is. Laten we bidden dat Gods liefde steeds effectiever en zichtbaarder in ons zal worden.
En met dit perspectief is het belangrijk om onze bijeenkomsten niet te missen, omdat we elkaar moeten bemoedigen.
Ik heb een tijdje nagedacht over de avond van gebed en aanbidding op woensdag, toen de vele broeders en zusters uit Erkrath er waren.
Net als de meeste aanwezigen vond ik de avond erg positief en werd ik het meest geraakt door de bemoediging door gebed en de discussies. God wil doorgaan met het bouwen van de gemeente hier in Leichlingen.
Als ik de Bijbeltekst goed begrijp, is deze wederzijdse bemoediging een heel belangrijk punt in de aanbiddingsbijeenkomsten.
Om open te staan in liefde voor elkaar en voor anderen, om de hoop die we door God hebben te delen, laten we elkaar elke zondag opnieuw bemoedigen.
Samenvatting
Laat ik het samenvatten:
- We hebben vrije toegang tot God.
- Onder het kruis delen we in de vergeving van zonden.
- Praktische effecten: Een nieuwe manier van leven, een oprecht hart vol vertrouwen, een onbelast geweten en hoop omdat men op God kan vertrouwen.
- "Waar twee of drie in mijn naam samenkomen, daar ben ik in hun midden." Kerk betekent: God is daar.
- Laten we voor elkaar zorgen, elkaar met liefde behandelen.
- En laten we elkaar steeds weer bemoedigen.