Inleiding
Ik heb nagedacht over wat ik moet delen als ik een online kerkdienst probeer te doen.
Op de een of andere manier is het een stomme tijd. Als mijn vader over de oorlog sprak, begon hij vaak met de woorden: Dat was een stomme tijd.
Godzijdank hebben we geen oorlog, maar de term "stomme tijd" past nog steeds op de een of andere manier.
Het eerste wat spontaan in me opkwam over de huidige situatie was een Bijbelpassage uit het Oude Testament, waarin God Jozua, de toenmalige leider van Israël, een nieuw land voor Israël belooft.
Zoals zoveel verhalen uit het Oude Testament dient deze episode van meer dan 3000 jaar geleden als een beeld voor ons christenen vandaag. Het volk Israël kwam uit de woestijn in een nieuw land, precies zoals God had beloofd. Maar de vijanden van Israël woonden daar.
Het militaire aspect van deze landverovering zit me dwars en ik denk dat we oorlog allemaal verkeerd vinden. Maar zoals ik al zei, is dit verhaal een beeld voor ons christenen vandaag de dag, en onze vijanden vandaag de dag zijn niet menselijk.
Ik zal de tekst één keer voorlezen (Jozua 1:1-9; NL):
Het nieuwe land?
Het zal geweldig zijn, wees niet bang, dat is de boodschap van het nieuwe land.
Wat heeft dat met ons te maken?
Wij hebben waarschijnlijk ook het gevoel dat we een nieuw land binnengaan, maar eerder een land dat ons bang maakt, geen goed land!
Het virus houdt ons opgesloten in onze huizen en we moeten stoppen met alle sociale contacten.
Dit isolement, deze cocooning, die de laatste jaren steeds zorgwekkender wordt, zou ons niet langer ziek moeten maken, maar onze gezondheid moeten redden.
Ik kan begrijpen dat veel mensen dit niet begrijpen of zich er niet aan willen houden.
Objectief gezien moet ik het echter eens zijn met deze maatregelen, want de exponentiële groei van het aantal zieke mensen brengt onze gezondheidszorg aan de rand van de afgrond. En we willen voor iedereen die ziek is kunnen zorgen.
We moeten dus het hoofd bieden aan dit tijdelijk nieuwe land dat ons bang maakt. Ik hoop dat het maar tijdelijk is, maar niemand weet hoe lang het zal duren.
De Israëlieten hadden toen ook af en toe moeilijke situaties, er waren situaties waarin ze gewoon niet verder konden.
Als ik deze tekst overbreng naar het heden, dan zegt God ons dat hij altijd bij ons wil zijn, dat hij ons niet zal verlaten of opgeven en dat niemand tegen ons op moet kunnen.
Natuurlijk kan het virus ook christenen ziek maken en hopelijk gaan ze dan naar de dokter. Er was een gemeente in Zuid-Korea die vrolijk de bacil slinger speelde omdat ze geloofden dat ze niet ziek konden worden. Dat was natuurlijk erg roekeloos en onverantwoordelijk. Natuurlijk worden christenen ook ziek.
Maar God zegt hier dat Hij altijd bij ons wil zijn.
Wees sterk en wees moedig. En houd je aan de wetten die God je heeft gegeven. Voor Jozua waren dat de 10 geboden en nog wat meer, voor ons is dat de hele Bijbel, met al zijn beloften en hulp en inclusief het goede nieuws dat God in Jezus naar ons toe is gekomen. En vasthouden aan de Bijbel, vooral in een situatie als deze, is zeker niet verkeerd.
De laatste zin van het vorige hoofdstuk is bedoeld om ons te bemoedigen:
Ik weet zeker dat er nog steeds goede dingen wachten op degenen die met God op reis zijn, ook al lijkt de weg naar het nieuwe goede land op dit moment enigszins afgesloten. God is bij ons, waar en wanneer we ook gaan.
Psalm 23
Misschien bevind je je toch niet in deze situatie in dit Nieuwe Land verhaal en spreekt Psalm 23; NL je meer aan.
Misschien is de huidige tijd wel het donkere dal van de dood. In de duisternis kun je niet zien wat er komt, je kunt niet zien waar je naartoe gaat.
De stok en de staf zijn een beeld, vanuit het perspectief van het schaap, dat de herder er is, en als we beseffen dat Jezus Christus er is, de goede herder, dan zullen we op de een of andere manier gezegend door deze stomme tijd heen komen.