Neem
Vandaag gaat het over nemen en geven. Ik weet niet of jullie er ook zo over denken, maar deze volgorde klinkt mij vreemd in de oren: Nemen en geven.
Omgekeerd bestaan deze woorden ook als een bekend gezegde:
Het is geven en nemen.
Dus eerst geven en dan misschien nemen.
Maar laten we eens wat dieper ingaan op nemen. Nemen is op de een of andere manier ook ambivalent. Er is actief, zelfbepaald nemen. Afhankelijk van het type, aarzel je misschien terwijl anderen iets pakken, zich iets veroorloven, zichzelf op iets trakteren: "Dat heb ik verdiend!" En dat is natuurlijk prima.
En dan is er nog het passief aannemen, bijvoorbeeld iets cadeau krijgen. En sommige mensen hebben daar ook problemen mee. Ze zeggen dingen als:
Er is me immers niets gegeven in het leven!
Ik heb nooit iets gekregen en heb overal zelf voor gewerkt!
Of in het kort: Ik laat me door niemand iets geven!
Als iemand iets goeds voor me doet, ben ik hem iets verschuldigd, dus moet ik iets terugdoen.
Sommige mensen nemen dit tot het uiterste als het gaat om cadeaus en willen geen goedkoper cadeau geven dan ze zelf hebben gekregen.
Soms is het hetzelfde met verjaardagsfeestjes voor kinderen, waar je probeert de prijs van het cadeau ongeveer gelijk te houden aan wat je eigen kind eerder heeft gekregen.
Kun je iets groters accepteren zonder je ongemakkelijk te voelen? Of zit je meer op de reis dat je eigenlijk niets van anderen wilt accepteren? Je bent graag vrijgevig, maar je hebt niets van anderen nodig.
Misschien is dat gewoon een speciaal geval of misschien is het een mannending, maar ik heb het een paar keer meegemaakt en soms ben ik zelf ook zo.
In mijn leven heb ik veel van dat soort dingen gekregen, in mijn kindertijd was de liefde van mijn ouders vanzelfsprekend. Ik had een gelukkige jeugd hier in Leichlingen, aan de achterkant van de Büscherhof.
Ik heb dit allemaal onverdiend gekregen en ik ben er dankbaar voor.
Is het nog steeds mogelijk om goede dingen onverdiend en onbetaald te accepteren?
Kerst
Kerstmis nadert met rasse schreden en het onderwerp cadeautjes is natuurlijk erg actueel.
Sommige mensen doen het op zo'n manier dat volwassenen elkaar geen cadeaus meer geven en ze alleen nog maar aan de kinderen geven. Het is vaak zo dat als een volwassene iets nodig heeft, hij het toch koopt. Hetzelfde geldt als ze iets graag willen hebben en het kunnen betalen. Dan blijven alleen dure dingen over als mogelijk cadeau en die zijn te duur als cadeau.
Het zou geweldig zijn als je een cadeau kon vinden waar de ander blij van wordt zonder dat hij of zij er van tevoren over heeft nagedacht, of als hij of zij het alleen stiekem vermoedt maar het zich niet echt kan voorstellen.
Persoonlijk lukt me dat bijna nooit. Helaas ben ik heel slecht in cadeaus geven. Anderen zijn er veel beter in.
Hoe belangrijk is het voor de ontvanger waarom de gever dit specifieke geschenk heeft gekozen? Ik heb hier een tijdje over nagedacht, maar ben niet tot een conclusie gekomen.
Aan de andere kant hebben we het geven van cadeautjes op de een of andere manier uitbesteed, in ieder geval voor kinderen, of in ieder geval vertellen veel mensen hun kinderen dat de kerstman of het Christuskind de cadeautjes komt brengen. Maar voor mij persoonlijk heeft dat nog een nadeel.
Hoe geweldig het ook is om elkaar cadeaus te geven - en ik vind het leuk om cadeaus te krijgen - ik vind het jammer dat de originele Jezus Christus op de een of andere manier wordt overschaduwd door deze folklore.
Ik wil hen graag een kersttekst uit de Bijbel voorlezen die niet vaak op kerstavond wordt gelezen (Johannes 1:11-13; NL):
Slechts een paar mensen toen begrepen wat een bijzonder kind deze Jezus was. Ik denk niet dat het vandaag anders zou zijn.
Maar deze Jezus Christus bracht het grootste geschenk aller tijden: Nieuw leven van God, in die zin dat je Gods kind kunt worden. Je bent dan niet langer alleen Gods schepping, maar je kunt Gods kind worden als je Jezus aanneemt en in Hem gelooft.
En in de laatste zin wordt specifiek vermeld dat dit noch door oorsprong, noch door verwezenlijking mogelijk is, maar alleen van God ontvangen kan worden.
Soms heb ik ook de neiging om te zeggen "ik laat me door niemand iets geven", maar ik leerde vele jaren geleden dat ik Jezus nodig had en zo ontmoette ik God, bij wijze van spreken, en dat veranderde mijn leven op een heel positieve manier.
Laatste wensen
Ik wens jullie gezegende feestdagen, een beetje rust en ontspanning.
Ik hoop dat je een goede tijd hebt met de mensen met wie je de feestdagen doorbrengt. En als er conflicten in de lucht hangen, hoop ik dat ze meevallen en dat er, indien mogelijk, verzoening plaatsvindt onder de kerstboom.
Ik wens jullie ook dat, als je cadeautjes krijgt, je er echt blij mee kunt zijn.
En bovenal hoop ik dat je Jezus Christus ontmoet en dit nieuwe leven van God ervaart.